ij ons is best vaak de grote snoepjes pot leeg. Dat komt natuurlijk omdat wij met z'n 5en zijn en dan gaat alles 5 keer zo snel op. En alles moet 5 keer zo snel weer aangevuld worden. En omdat lekkers allemaal te halen zijn heeeel veeeeeel pootjes nodig en 3 rugzakken.
Romy en Arnoud kregen net als ik een rugzak om en zo zijn we met z'n 6jes naar de dierenwinkel gelopen om die rugzakjes te gaan vullen.
Dit was de eerste wandeling dat Arnoud rustig mee liep. Anders ontploft Arnoud altijd van energie maar nu moest hij werken met zijn rugzak (de blauwe) op. Op de terug weg, toen iemand me iets wou vragen, ging Arnoud ook liggen. Niet erg .... het is wel eens goed als hij moe thuis komt.
En dan heeft "onzen Arrie" weer iets nieuws ontdekt. Iets dat nog nooit eens andere hond van me gedaan heeft.
Savonds als het licht van de lantaarn tegen de ramen schijnt zie je aan de binnenkant motjes, vliegjes enz tegen het raam fladderen. Heeeeel erg spannend voor een hond als Arnoud. Maar ik had het pliseegordijn al half dicht en dus kon hij ze niet goed zien. Arnoud zou Arnoud niet zijn als hij daar geen oplossing voor had gevonden.
Kijk maar:
Hij stak gewoon zijn kop onder het gordijntje door. Ik had nog een foto maar die is jammer genoeg mislukt. Daar is hij nog verder met zijn kop onder het pliseegordijn door gekropen. Het is ook spannend om al die fladderende beestjes voor het raam te zien.
Ook wel leuk hoor een hond in huis te hebben waar alles nieuw voor is. Ondanks dat Arnoud hier toch al weer bijna een half jaar woont is er nog heel veel voor hem te ontdekken merk ik wel. Daar gaat binnen kort een leuk filmpje over komen.
De puzzel van Arnoud is bijna klaar. Hij is wel moeilijk hoor want het verschil in kleuren is nu zo goed al helemaal weg. Alle stukjes zijn nu wittig/creme. Het is nu dus alle stukjes stuk voor stuk passen.
Nou kwam ik even geleden de trimroom op waar ik ook m'n naaimachine heb staan en nu ook de puzzel heb liggen. Ik zag op de grond iets liggen en wist niet zo gauw wat het was. Echt joh! Ik schrok zo erg dat de tranen over m'n wangen rolde. O, o, o, wat vond ik dit erg zeg.
Blijkbaar heb ik met m'n mouw een stukje van de puzzel laten vallen en Arnoud heeft het gevonden en .................. nou ja, kijk zelf maar.
En geloof me ..... het is niet om Arnoud maar gauw de schuld te geven omdat hij is zoals hij is maar Arnoud is wel de enige die altijd boven bij me ligt en komt spelen als ik aan het puzzelen ben. Arnoud is ook de enige die alles van de vloer afraapt om te onderzoeken.
Het duurde maar even hoor en toen was de schrik weg. Ik dacht toen nog alleen: "Ja, de puzzel van Arnoud. Hij heeft me geholpen (zullen we maar zeggen)"
Ik ga de puzzel gewoon afmaken en hij wordt ook gewoon opgeplakt en komt ook gewoon in d ekame rte hangen met dat ene stukje erin. Deze puzzel is in alle opzichten "ONZEN ARRIE". En dat mag gezien worden.
Ik ben nu zover als de rechtse foto is. Het schiet nu dus op.
Nou als laatste ben ik bezig geweest met het maken van een familiewapen van Tomas Worm. Dat was ook erg leuk om te doen.

Ik zit nog even te brainstormen maar ik denk dat ik dit wapen echt ga gebruiken. Het heeft wel iets voor ons en dan denk ik dat ik de kop van dit puntje ga veranderen. Hoe? Dat weet ik nog niet.
|